Tweehonderd kinderen, belangstellenden, genodigden w.o. het ouderenhuis’ Rumah orang tua tua’, wethouder Frans Klovert en de vader van Mariette Lock, de band Fita en de dansgroep Nona Maluku verzamelden vanmorgen zich in de hal van de PCB mr. Lalleman in Moordrecht. Dit alles ter ere van de opening van de tentoonstelling van Mariëtte Lock; ‘Molukse Portretten’ .
Directeur Bert Wiltink heette iedereen welkom en riep 3 kinderen naar voren, prachtig gekleed, zij zeiden in het Maleis Selamat datang oftewel welkom. Hij legde uit waarom de Lallemanschool het belangrijk vond dat deze opening en tentoonstelling juist daar was:” Wij vinden het belangrijk dat de kinderen van de Lallemanschool ook leren dat er kinderen zijn die een andere cultuur hebben, misschien een andere huidskleur, of andere taal spreken maar tegelijkertijd kunnen er veel overeenkomsten zijn. Daarnaast hebben er veel Molukkers op de Lalleman hebben gezeten. Momenteel zijn dat 31 leerlingen.” Daarna stelde Wiltink de vraag aan Mariëtte Lock wat zij nou precies heeft gedaan met het fotograferen van mensen en waarom. Mariëtte gaf aan dat zij Molukse mensen had gefotografeerd in de Molukse wijk en dat ze dat deed in een oude schaftkeet. Via de PowerPoint presentatie konden de aanwezigen dit zien. Mariëtte is nieuwsgierig naar andere mensen/werelden die zij nog niet kent: “Mensen zijn soms anders van uiterlijk, religie en cultuur, maar denken we ook niet vaak dezelfde dingen?”
Daarna kwam de Tifa band naar binnen. Wiltink vroeg zich af wat nou toch dat ‘ding was met die deksels’. Waarop een van de bandleden antwoorde:” Een dekselsding.” De echte naam van het muziekinstrument is totobuang.
Mariëtte toonde haar analoge camera waarmee zij de foto’s had gemaakt, een van de kinderen mocht naar voren komen en Mariëtte demonstreerde hoe zij fotografeerde met deze oude camera.
Dansgroep Nona Maluku kwam op het podium om in hun prachtige kleding twee keer een dans te doen. Mozes uit de Molukse wijk vertelde aan de hand van een foto van het standbeeld van de komst van de 1e generatie Molukkers, e.e.a. over hoe en waarom rond 1950 de mensen uit Indonesië naar Nederland kwamen en over het ontstaan van de Molukse wijk in Moordrecht. De band Tifa speelde en zong het lied Beta belajar jauh. (ik vaar ver weg).
De volgende spreker was Marjolein was tot 2022 werkzaam op de mr. Lallemanschool en was getrouwd met een Molukse man: Ruud. Abia is van de 3e generatie en vertelde dat hij haar tante Marjolein noemt. Vaak noemen de kinderen mensen die in de wijk wonen tante, oom, opa, oma. Abia: ”Het is fijn om in een Molukse wijk te wonen, er zijn veel normen en waarden en mooie tradities en gewoontes.: Op de vraag van Marjolein hoe vindt je daar dan je weg in er zijn immers twee soorten culturen antwoorde Abia:” Je neemt van allebei de werelden iets mee en dan vind je daar je weg wel in.”
En toen was er daar het moment van de opening. Er was op de panelen waar alle foto’s hingen nog 1 lege plek. Naar het podium werden Kenshi Hitipeuw, haar oma en haar vader gevraagd, dus 3 generaties! Mariette overhandigde de foto van Kenshi en zij mochten de foto ophangen op de lege plek. Hiermee was de opening van de tentoonstelling een feit. Daarna was het tijd voor iedereen om iets lekkers te nuttigen. Tante Joke en tante Sofie hadden Molukse cakejes gemaakt en iedereen kon hiervan gaan genieten onder de muzikale klanken van de band Tifa.
Een van de personen van wie er een portret hangt is Bianca Pattiasina:”Nadat ik had gelezen dat je in de oude keet je kon laten fotograferen door Mariëtte ben ik er al vrij snel naar toe gegaan. Ik zat toen in een zwarte periode van mijn leven, veel meegemaakt. Je kunt dit ook wel zien aan het portret wat toen is gemaakt. Een van de dingen die bij de Molukkers in het DNA zit is dat je niet (zo makkelijk) praat over bepaalde nare ervaringen in het leven. Dat zie je m.n. aan de vorige generaties. Het is dan van ‘hou maar binnen’. Dat is waar ik achter ben gekomen dat je juist voor jezelf moet opkomen en dan je moet blijven praten. Ik deel mijn ervaringen en hoe ik hieruit ben gekomen nu met anderen. En deze foto? Dat was mijn ‘ouwe ik’, nog werkende aan wat ik nu ben.”
Mariëtte kijkt terug op deze ochtend:” Het was een mooie ochtend, dit is waar wij naar uit hebben gekeken.” De vader van Mariëtte: “Het resultaat is prachtig geworden, de uitdrukkingen van de gezichten, de uitstraling van de geportretteerden, heel mooi. Ik ben erg trots op mijn dochter.”
Zaterdag 17 oktober van 14.00-17.00 uur is de tentoonstelling te zien in de Dorpskerk van Moordrecht. Daar zal ook de band weer spelen. Na de herfstvakantie keert de tentoonstelling terug naar de PCB mr. Lalleman.
Bekijk hier een kleine foto-impressie van de opening: Facebook
HZ
